วุธ เด็กหนุ่มวัย 18 ปี อาศัยอยู่กับพ่อและแม่เลี้ยงที่ท้องแก่ วุธเป็นเด็กหนุ่มที่มีพรสวรรค์ในการเล่นแซ็กโซโฟน เขาใช้เวลาหลังเลิกเรียนและวันหยุดเล่นแซ็กโซโฟนเปิดหมวกเพื่อหาเก็บเงินไว้ใช้ส่วนตัวไม่ต้องรบกวนผู้เป็นพ่อ วุธกับน้าหวานซึ่งเป็นแม่เลี้ยงไม่ถึงกับมีปัญหากันแต่วุธก็รับรู้ได้ถึงความรู้สึกของความเป็นส่วนเกินในครอบครัว จนเมื่อวุธได้ยินพ่อกับน้าหวานคุยกันเรื่องจะเอาห้องนอนวุธให้ลูกที่กำลังจะเกิดมาวุธเลยคิดว่าถึงเวลาที่ต้องออกจากบ้านไปเสียที เพื่อที่จะไม่ต้องอยู่สร้างความลำบากใจให้ผู้เป็นพ่อ
     วุธออกจากบ้านมาพร้อมกับเงินก้อนหนึ่งที่เขาเก็บงำมาจากการเล่นแซ็กโซโฟนเปิดหมวก วุธไปหา อ๊อด เพื่อนที่สนิทกันมาตั้งแต่เด็กๆ เมื่ออ๊อดรู้เรื่องจึงชวนให้วุธอยู่ด้วยกันที่บ้านขาวของเขาเพราะว่าเขาเองก็อยู่คนเดียวอยู่แล้ว
     ต่าย เด็กสาวซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของทั้งคู่แวะมาหาที่บ้านขาว ต่ายบอกว่าอิจฉาวุธกับอ๊อดที่ไม่ต้องทนอึดอัดอยู่ที่บ้านเหมือนตนเอง วุธปลอบต่ายว่าอย่าคิดมาก ถ้าต่ายอยากมาคุยกับเขากับอ๊อดเมื่อไหร่ก็ได้ ต่ายบอกว่ามันไม่เหมือนกันหรอกเพราะเธอต้องทนอยู่เห็นหน้าพ่อเลี้ยงแบบ สมชาย ทุกวัน ยังไงเธอก็คงมีความสุขไม่ได้ อ๊อดไม่อยากให้ต่ายเครียดก็เลยเอ่ยปากชวนให้ไปช่วยกันขายโปสการ์ดทำมือด้วยกัน
     วุธ อ๊อด และ ต่าย ถูกตำรวจเทศกิจจับพร้อมยึดของไปโรงพักฐานที่วางของขายเกะกะทางเท้า อ๊อดโวยวายหาว่าตำรวจแกล้งให้เสียเวลามาโรงพัก วุธเห็นท่าไม่ดีเลยบอกให้ต่ายพาอ๊อดลงไปรอด้านล่างเขาจะจัดการเรื่องค่าปรับเอง พอต่ายกับอ๊อดลงไปดั้กพัก ตั้ม ก็ขึ้นมาบนโรงพักเพราะถูกจับมาปรับฐานที่ไปเที่ยวผับแล้วไม่พกบัตรประชาชน ตั้มเรียกให้ทนายของที่บ้านมาจัดการเรื่องให้ ตั้มเห็นวุธนั่งอยู่คนเดียวหงอยๆก็ถามว่าถูกจับมาเรื่องอะไร วุธบอกว่าเขาไม่รู้เหมือนกัน พอทนายความมาตั้มก็เลยบอกให้จัดการเรื่องวุธให้ด้วย แล้วตั้มก็กลับไปโดยที่วุธไม่มีโอกาสได้ขอบใจและไม่รู้จักแม้กระทั่งชื่อของตั้มด้วยซ้ำไป
อ๊อดพาวุธไปสมัครงานร้านกาแฟที่สยามเขาทำอยู่ ในขณะที่ทั้งสองคนนั่งรถตุ๊กตุ๊กเพื่อกลับบ้านขาว วุธบังเอิญเห็นตั้มกำลังเถียงกับคนขี่รถมอเตอร์ไซลค์ที่อยู่ข้างทาง วุธจำตั้มได้ก็เลยบอกให้รถจอดแล้วทั้งสองก็เข้าไปหาตั้ม วุธถามว่ามีปัญหาอะไรหรือเปล่า คนขี่รถมอเตอร์ไซลค์ที่กำลังข่มขู่จะเอาเงินจากตั้มเห็นท่าไม่ดีก็เลยรีบขี่รถออกไป ตั้มขอบคุณวุธกับอ๊อดแต่ว่าตั้มจำวุธไม่ได้ วุธก็เลยบอกให้ตั้มฟังตั้มถึงได้นึกขึ้นมาได้ ตั้มเลยอาสาไปส่งทั้งสองคนที่บ้านขาว ตั้มได้เจอกับต่ายที่มารออ๊อดกับวุธอยู่ ตั้มพยายามจะผูกไมตรีกับต่ายแต่พอต่ายรู้ว่าตั้มเป็นลูกคนรวยต่ายก็มีทีท่าไม่อยากจะยุ่งด้วย
     อ๊อดไปส่งต่ายที่หน้าบ้านของต่าย อ๊อดต่อว่าต่ายว่าทำไมทำกิริยาน่าเกลียดกับตั้ม ต่ายบอกว่าต่ายไม่เคยลืมว่าคนรวยอย่างตั้มเป็นคนทำให้พ่อของต่ายต้องฆ่าตัวตาย มันไม่ใช่อุบัติเหตุอ๊อดก็รู้ ต่ายต่อว่าอ๊อดว่ารู้จักตั้มแค่วันเดียวก็ออกรับแทนกันแล้ว อ๊อดไม่มีทางรู้หรอกว่าคนที่ต้องสูญเสียพ่อไปต่อหน้าต่อตาน่ะรู้สึกยังไง อ๊อดบอกว่าทำไมเขาจะไม่รู้ เพราะอ๊อดเองไม่มีทั้งพ่อและแม่ อ๊อดเตือนต่ายว่าอย่าแบ่งแยกคนรวยคนจน อย่าเอาประสบการณ์ที่ไม่ดีของตัวเองมาเป็นเครื่องตัดสินคนอื่นโดยที่ยังไม่ให้เขาพิสูจน์ตัวเองเลย
วุธเจอกับตั้มที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์จึงได้รู้ว่าตั้มนั้นเรียนที่เดียวกับตนแต่ว่าคนละคณะ ตกเย็นตั้มก็เลยแวะไปที่บ้านขาวกับวุธ ตั้มบอกว่าเขาชอบบรรยากาศที่บ้านขาวเพราะมันทำให้เขารู้สึกสบาย และพอรู้ว่าวุธกับอ๊อดก็ชอบเล่นดนตรีเหมือนกันตั้มก็เลยยิ่งชอบใจ คืนนั้นตั้มเลยขอค้างที่บ้านขาวซึ่งอ๊อดก็ไม่ปฏิเสธ และหลังจากนั้นตั้มก็กลายมาเป็นแขกประจำของบ้านขาวไปในที่สุด
ตั้มพยายามที่จะยื่นมิตรภาพให้กับต่ายด้วยความจริงใจ จนในที่สุดต่ายก็เริ่มที่จะเปิดใจรับมิตรภาพจากตั้มบ้างแล้ว แม้จะยังไม่มากนักก็ตามที
     ตั้มไปหาพ่อที่บริษัทแล้วมีปัญหาไม่เข้าใจกันตั้มก็เลยไปดื่มเหล้าที่ผับกับเพื่อนเก่าทั้งๆที่ตั้มไม่เคยไปมานานแล้วตั้งแต่คบกับพวกวุธ อ๊อดและต่าย ตั้มกลับไปบ้านขาวเจอกับวุธที่นั่งอ่านหนังสือรออยู่ วุธเห็นตั้มแปลกๆก็ถามว่ามีอะไรหรือเปล่าถึงดื่มเหล้า ตั้มบอกว่าเจอเพื่อนเก่าชวนกันดื่มเท่านั้นเองไม่มีอะไร วุธเตือนตั้มว่าพรุ่งนี้มีสอบวิชาพื้นฐานที่เรียนด้วยกันอย่าลืม ตั้มบอกว่าเขาอ่านหนังสือเรียบร้อยแล้วไม่ต้องห่วง
     วันรุ่งขึ้นตั้มเข้าสอบก่อนหมดเวลาเข้าห้องสอบเพียงห้านาที ตั้มไม่ยอมทำข้อสอบได้แต่นั่งนิ่งๆอยู่สักพักก็หุนหันออกไป วุธเองก็รีบทำข้อสอบแล้วตามตั้มออกไปแต่ไม่ทัน
     วุธ อ๊อดและต่ายรอตั้มอยู่ที่บ้านอ๊อดจนมืดต่ายจึงต้องกลับบ้านก่อน ตั้มกลับมาตอนดึกในสภาพที่เมามาย ตั้มบอกวุธกับอ๊อดว่าไม่มีอะไร วุธบอกว่าไม่เชื่อ เมื่อกลางวันตั้มก็ไม่ยอมทำข้อสอบ แล้วตอนนี้ก็เมากลับมาจะบอกว่าไม่มีอะไรได้ยังไง ตั้มบอกว่าเขามีปัญหากับพ่อแต่ไม่อยากให้คนอื่นต้องมาเดือดร้อนด้วย วุธเตือนสติตั้มว่าทุกคนต้องมีปัญหา และตั้มก็เป็นเพื่อนของพวกเขา เวลาที่มีความสุขสนุกด้วยกัน แต่ยามทุกข์จะปล่อยให้ตั้มทุกข์อยู่คนเดียวได้ยังไง ตั้มเลยยอมบอกว่าพ่อจะให้เขาไปเรียนต่อเมืองนอก ตั้มคิดว่าพ่ออยากจะส่งเขาไปให้พ้นจากชีวิตของพ่อ วุธบอกว่าเรื่องนี้ตั้มจะต้องตัดสินใจเอาเอง แต่ไม่ว่าตั้มจะตัดสินใจยังไงพวกเขาก็พร้อมจะยืนเคียงข้างตั้มเสมอ ถึงบ้านขาวจะไม่ใหญ่โตแต่มันก็กว้างพอที่จะรับความทุกข์ของเพื่อนเอาไว้ได้
     ในขณะที่มิตรภาพกำลงเบ่งบาน ความสัมพันธ์ระหว่างตั้มกับต่ายก็ดูเหมือนจะดีขึ้นเรื่อยแต่อ๊อดกลับต้องตกใจที่เพิ่งจะค้นพบความจริงว่าเขารู้สึกกับต่ายมากกว่าความเป็นเพื่อน อ๊อดพยายามที่จะจัดการความรู้สึกของตัวเองอย่างยากเย็น
      เมื่อถึงเวลาปิดเทอม วุธ อ๊อด ตั้มและต่ายจึงชวนกันไปเที่ยวต่างจังหวัดเพื่อพักผ่อน ตั้มทำเซอร์ไพร้ส์ด้วยการนำเอาเพลงที่วุธแต่งมาร้องให้เพื่อนๆฟัง ทำให้บรรยากาศของความเป็นเพื่อนยิ่งทีวีความแนบแน่นและอบอุ่น เมื่อกลับจากต่างจังหวัดสัมพันธภาพระหว่างต่ายกับตั้มจึงดีขึ้นเป็นอย่างมากซึ่งสวนทางกับความรู้สึกของอ๊อดที่ดูเหมือนจะย่ำแย่งลงเรื่อยๆอย่างสิ้นเชิง วุธเองก็สังเกตเห็นความเปลี่ยนไปของอ๊อดและเฝ้าดูด้วยความเป็นห่วงอยู่เหมือนกัน
ต่ายถูกพ่อเลี้ยงปล้ำจะข่มขืนแต่ต่ายหนีมาได้ ต่ายมาหาอ๊อดและวุธที่บ้านขาวพอดีกับที่ตั้มอยู่ด้วย ตั้มกับอ๊อดจึงไปเจรจากับแม่ของต่ายเพื่อให้ต่ายมาอยู่ที่บ้านขาวกับพวกเขา
     วุธ อ๊อดและตั้มคุยกันแล้วก็มีความคิดเหมือนกันว่าอยากจะไปเล่นดนตรีเปิดหมวกแบบสนุกๆโดยเลือกทำเลคือแถวสยาม จนทั้งสามกลายเป็นที่คุ้นหน้าของชาวสยามเป็นอย่างดี และทุกครั้งหลังจากได้เงินจากการเล่นดนตรีเปิดหมวกมาจำนวนหนึ่ง อ๊อด ตั้ม วุธและต่ายก็จะเอาเงินจำนวนนั้นไปเลี้ยงอาหารหรือซื้อขนมให้เด็กๆในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าจนทั้งสี่คนเป็นที่คุ้นเคยของทั้งเจ้าหน้าที่และเด็กๆไปแล้ว
     วันหนึ่งตั้มกับต่ายเจอกับ ทอย เด็กชายวัยหกขวบที่พ่อแม่ตั้งใจทิ้งเอาไว้ที่หัวลำโพง ตั้มกับต่ายจึงพากลับไปที่บ้านขาว ตอนแรกทั้งสี่คิดจะเอาทอยไปส่งให้สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าแต่ในที่สุดก็ตัดสินใจที่จะช่วยกันดูแลทอยกันเอง โดยที่ตั้มเป็นคนจัดการเอาทอยไปเข้าโรงเรียนที่พ่อของเขามีหุ้นอยู่ด้วย แล้วทั้งสี่คนก็ตกลงกันว่าจะช่วยกันระดมทุนเพื่อเปิดร้านกาแฟเพื่อที่จะมีรายได้ที่ค่อนข้างจะแน่นอน โดยใช้สถานที่คือบ้านขาวนั่นเอง
     วุธ อ๊อดและตั้มได้เล่นดนตรีที่ผับของ ธาม ดีเจเก่าชื่อดังเพื่อเก็บเงินมาทำร้านกาแฟ
     ในขณะที่ทั้งสี่กำลังช่วยกันปั้นร้าน “เพื่อนกัน” ให้เป็นรูปเป็นร่าง ทอยก็เกิดอุบัติเหตุ อ๊อดที่ไม่พอใจตั้มเรื่องต่ายอยู่แล้วก็เลยพาลหาเรื่องตั้มว่าตั้มเป็นคนทำให้เรื่องทุกอย่างมันเลวร้ายลงเพราะว่าตั้มเป็นคนพาทอยไปประสบอุบัติเหตุ ตั้มกับอ๊อดเกือบจะมีเรื่องชกต่อยกันแต่วุธมาห้ามเอาไว้ทัน
อ๊อดคิดจะบอกความรู้สึกที่มีต่อต่ายแต่ว่าต่ายห้ามเอาไว้พร้อมกับย้ำว่าระหว่างเขากับเธอมันคือเพื่อนที่ดีต่อกัน ทำให้อ๊อดยิ่งรู้สึกเจ็บมากขึ้นอีก
ทอยต้องเข้ารับการผ่าตัดด่วนซึ่งต้องใช้เลือดสำรองเป็นจำนวนมากแต่ว่าเลือดกรุ้ปโอนั้นไม่มีเหลือในสต็อกเลย ตั้มซึ่งมีเลือดกรุ้ปโอจึงต้องนอนถ่ายเลือดให้ทอยในห้องผ่าตัดจนหมดสติไป
     อ๊อดหลบหน้าเพื่อนๆทุกคนไปอาศัยอยู่กับ เข่ง เพื่อนที่ศิลปากร เข่งกับพวกชวนอ๊อดเล่นยาจนติด ในขณะที่วุธ ตั้มและต่ายต่างก็เป็นห่วงว่าอ๊อดหายไปไหนตั้งแต่ทอยนอนโรงพยาบาลจนทอยออกมาแล้วอ๊อดก็ยังไม่กลับบ้านขาวและไม่ยอมไปเรียนอีกด้วย
     วันหนึ่งเข่งเทคยาจนตายคาเข็ม ทำให้อ๊อดตกใจกลัวมาก อ๊อดมาดักเจอวุธและสารภาพว่าเขาติดยาขอให้วุธช่วย วุธจึงพาอ๊อดไปเช่าห้องเพื่ออดยาโดยที่ไม่ได้บอกตั้มและต่าย จนอ๊อดเลิกยาได้แล้ววุธจึงพาอ๊อดกลับมาที่บ้านขาวซึ่งทำให้ทั้งตั้มและต่ายดีใจมาก
     อ๊อดขอโทษตั้มที่เคยต่อว่าตั้มที่โรงพยาบาลแต่ตั้มบอกว่าเขาลืมไปหมดแล้ว ความเป็นเพื่อนสำคัญกว่า
     ทอยอาการดีอยู่ได้ไม่นานก็ต้องเข้าโรงพยาบาลอีก คราวนี้หมอเอ็กซเรย์เจอเนื้องอกในสมองบอกว่าต้องผ่าตัดด่วนและใช้เงินจำนวนมาก
     วุธ อ๊อด ตั้มและต่ายกลุ้มใจเป็นอย่างมากกับอาการป่วยของทอย วุธคิดหาทางออกด้วยการถ่ายวีดิโอทอยตอนที่กำลังป่วยแล้วเอาไปตัดต่อกับวีดิโอที่เคยถ่ายเอาไว้เล่นๆก่อนจะเอาไปให้เจ้าหน้าที่ที่เซ็นเตอร์พ้อยต์ดูเพื่อขอใช้สถานที่จัดคอนเสิร์ตหาเงินไปรักษาทอยซึ่งทางเซ็นเตอร์พ้อยต์ก็ยินดีให้ความร่วมมือ
วุธ อ๊อดและตั้มเล่นคอนเสิร์ตพร้อมกับฉายวีดิโอของทอยไปด้วย มีคนที่มาดูคอนเสิร์ตและร่วมบริจาคให้ทอยจำนวนหนึ่งแต่ก็ยังไม่พอสำหรับค่ารักษา
     อ๊อดตัดสินใจว่าให้เอาข้าวของที่ซื้อมาเพื่อทำร้านกาแฟออกขายคืนเพื่อรวบรวมเงินมารักษาทอยเพราะถ้าไม่มีทอยร้านกาแฟก็ไม่มีความหมาย แต่เงินที่ได้มาก็ยังไม่พออยู่ดี ในที่สุดตั้มก็เลยตัดสินใจที่จะใช้วิธีของเขา ตั้มกลับไปที่บ้านเพื่อเจรจาบางอย่างกับพ่อและวันรุ่งขึ้นทอยก็สามารถเข้าห้องผ่าตัดได้โดยที่พ่อของตั้มจะเป็นคนออกค่าใช้จ่ายในการรักษาทั้งหมด
     แต่แล้วทอยก็เสียชีวิตหลังจากผ่าตัดได้ไม่กี่วันทำให้ทั้งสี่คนเสียใจมาก
     ตั้มบอกกับเพื่อนๆว่าเขาจะต้องไปเรียนต่อตามที่ให้สัญญากับพ่อไว้ ตั้มขอร้องไม่ให้ทุกคนไปส่งเพราะเขาไม่อยากหันหลังเดินให้ทุกคนไป วุธ อ๊อดและต่ายรับปาก แต่ที่ตั้มไม่รู้ก็คือทั้งสามแอบไปส่งตั้มที่สนามบินและรอดูจนเครื่องบอนที่ตั้มโดยสารลับสายตาไป
     เพื่อนรักทั้งสี่คนไม่มีการร่ำลากัน ไม่มีคำพูดใดใด มีเพียงความรู้สึกอันเปี่ยมล้นไปด้วยมิตรภาพอันอบอุ่น...และสัญญาที่ว่าทั้งสี่จะรอวันที่จะได้เจอกันอีกครั้ง
.............................